از ملک الشعرای بهار :

1 در محرم اهل ري خود را دگرگون ميكنند از زمين آه و فغان را زيب گردون ميكنند
5 وز دروغ گندة «ياليتنا كنامعك» شاه دين را كوك و زينب را جگر خون ميكنند
6 صبح برجسته جُنُب تا ظهر ميريزند اشك ظهر تا شب نوحه ميخوانند و شب... ميكنند
10 حق گواه است ار محمد زنده گردد ور علي هر دو را تسليم نواب همايون ميكنند
11 آيد از دروازة شمران اگر روزي حسين شامش از دروازة دولاب بيرون ميكنند
12 حضرت عباس اگر آيد پي يك جرعه آب مشك او را در دم دروازه وارون ميكنند
13 قائم آل محمد گر كند ناگه ظهور كلهاش داغون به ضرب چوب قانون ميكنند
14 گر علي اصغر بيايد بر درِ دكانشان در دو پول آن طفل را يك پول مغبون ميكنند
15 ور علي اكبر بخواهد ياري از اين كوفيان روز پنهان گشته شب بر وي شبيخون ميكنند